Winogron, winorośl KORDIANKA p9

Kodrianka, często spotykana pod potoczną, spolszczoną nazwą Kordianka, to jedna z najbardziej znanych, sprawdzonych i cenionych wczesnych odmian deserowych o ciemnych owocach. Została wyhodowana w Mołdawii w wyniku skrzyżowania odmian Mołdowa i Marszalski. W Polsce cieszy się ogromną popularnością zarówno wśród amatorów, jak i w mniejszych uprawach towarowych, przede wszystkim ze względu na swoją niezawodność, wybitnie atrakcyjny wygląd gron oraz wysoką zdrowotność.

Odmiana ta tworzy bardzo duże i okazałe grona o stożkowatym kształcie i umiarkowanej zwartości. Ich średnia masa wynosi zazwyczaj od 400 do 600 gramów, jednak przy optymalnych warunkach i dobrej agrotechnice nierzadko osiągają wagę dochodzącą nawet do jednego kilograma. Same jagody są równie imponujące – bardzo duże, często osiągające masę od 6 do 8 gramów, o charakterystycznym, podłużnym, owalnym lub lekko smoczkowatym kształcie. Skórka w pełnej dojrzałości przyjmuje ciemnogranatowy, wpadający w czerń kolor i jest w całości pokryta bardzo wyraźnym, jasnym woskowym nalotem (tzw. pruiną), który nadaje owocom szlachetny wygląd. Miąższ Kodrianki jest ścisły, chrupiący i mięsisty, a zrośnięta z nim skórka nie stawia oporu podczas jedzenia. W przeciwieństwie do odmian muszkatowych, oferuje ona smak klasyczny i prosty, ale wysoce zharmonizowany, przyjemnie słodki z delikatną, orzeźwiającą kwaskowatością.

W naszych warunkach klimatycznych jest to odmiana wczesna, której owoce osiągają dojrzałość konsumpcyjną zazwyczaj na przełomie sierpnia i września. Krzewy rosną bardzo silnie i dość wcześnie wchodzą w okres owocowania. Wymagają wysokich, solidnych rusztowań oraz przestrzennego formowania, a najlepsze plony uzyskuje się przy zastosowaniu cięcia średniego lub długiego, polegającego na pozostawieniu od 6 do 10 oczek na łozie. Należy jednak pamiętać, że mimo wybitnej plenności, Kodrianka posiada jedną charakterystyczną wadę fizjologiczną. W przypadku wystąpienia niesprzyjającej, chłodnej i deszczowej pogody w fazie kwitnienia, odmiana ta wykazuje silną skłonność do groszkowania, co skutkuje powstawaniem w obrębie jednego grona drobnych, pozbawionych pestek jagód obok owoców normalnej wielkości.

Pod względem odporności na niekorzystne czynniki, Kodrianka wypada bardzo obiecująco, choć wymaga pewnej ostrożności w najchłodniejszych rejonach. Jej pąki zimowe wytrzymują spadki temperatur do około -22 lub -23 stopni Celsjusza. Oznacza to, że w cieplejszych częściach Polski starsze krzewy radzą sobie bez zimowego okrycia, jednak młode nasadzenia oraz uprawy zlokalizowane na wschodzie i w centrum kraju wymagają kopczykowania i okrywania przed nadejściem mrozów. Z kolei odporność tej odmiany na kluczowe choroby grzybowe, zwłaszcza na mączniaka rzekomego i szarą pleśń, jest oceniana jako bardzo dobra. Przy zachowaniu odpowiedniej przewiewności krzewów, w większości sezonów wegetacyjnych do utrzymania pełnej zdrowotności wystarczają zaledwie sporadyczne, profilaktyczne zabiegi ochronne.